Bir nefes almalık

NAZAN ŞARA ŞATANA ŞİİRLERİNDEN

Akşama baktım serince hatta üşüttü uzakta utangaç

Ben bir garip anlamadan bakan bir edalı bir değişik

Şaşkın, aptal nedir ne oluyor ki demeden

Daha akşamsefasını bile sürmeden

Mantoyu giymişti akşam siyah - karaydı artık

Peki dedim.

Geceye baktım utanmıştım arsızlığımdan mahcuptum uzaktan

Bir yorgun, bir bitkin, bir bezgin, bir vazgeçmiş

Haydi bakalım belki hala umut neden olmasın derken

Gökte titreyen renkli ışıklarla akan sular ve aydınlık

Sesler gümbür - gümbür korkutuyor üstelik soğuk mu soğuk

Kaçmalı gitmeli iyi de bilmiyorum ki nereye?

Neyin hırsı dur kovalama haydi yok ben bakmadım

Demeden başım döndü kulaklarımda çanlar düşmüşüm

İçim kocamanken küçüldü – küçüldü artık yok

Yüzüm mü yanıyor o ne demeden

Gözlerimi açtığımda hava güzel karanlık gecelerden sonra uyanmak

Selamlaşmak sabahlarda her yer aydınlık

Gülümseme yüzde, gamzenin hemen yukarısında

Bir mor bir kara bir soğuk yakmıştı

Bir ışık bir bahar bir beyaz bir pembe

Çoktan dünyayı tümüyle bağışlamıştı

Uyanmışlığım her zaman olmaz tabi ışıklarda

Her şerden sonra hayır karanlıklardan sonra aydınlık

Önemlisi neymiş demeden sorgulamadan anladım artık

Yitirmemek gerek asla! Gezinmeli umutlarda

Zaman zaten değimlidir bir nefes almalık

Nazan Şara Şatana