NAZAN ŞARA ŞATANA ŞİİRLERİNDEN

Gelme

Ben uzunca zaman, bilmezlerde, bilinmeyenlerde hiçbir yerde

Yeşilin en can telinde, sarının en uç noktasında

Grilerin baskın hallerinde, beklerim belkilerle hayatımda

Girecekse… Girme.

Yaşadım, öğrendim, gördüm, anladım, öğrettiler bildim

Ağaç kökü gibi dal saldım topraklarlara

Kovandaki bal gibi damıttım tadımı almayanlara

Anlar mısın? Anlama…

Denizin dalgaları ayaklarıma vurdu bolca, çokça, acıtırca

Acıya ilave; Kum oldu, sıcak oldu, çok sıcak yangınlardanım

Yürüyemedim, kalkamadım, bitkindim, tökezledim. Sen oradaydın.

Tutacak mısın? Tutma…

Bordo kadife perde, antika masa, şarabın yanında müzik, güzel koku

Gramofon muydu? Duyamadım sesi kısık, anlaşılmaz, titrek, gelmez

Zorladım, zorlandım. Dalgın değildim, ben her ezginin içindeydim.

Söyleyecek misin? Söyleme…

Gül bahçesi içindeyim, gülistandayım, her rengi ile muhabbette

Gökkuşağı misali, renkleri anlatmak mı? Tarifsiz söylenemez

Envayi çeşit, allısı, morlusu, beyazı, her türü, sen mi güllerdesin

Getirecek misin? Getirme…

Sen oralarda mısın? Yeni mi geldin, acele, şimdi, hemen mi?

İşim olmaz, nedensiz değilim, nedenim çok gidemem…

Senden evvel ya da sonra! Duymadım, sen ne dedin duyamadım.

Gelecek misin, sen mi? Yok olmaz artık geçlerde kaldın.

Gelecek misin? Gelme…

Nazan Şara Şatana