PİYANGOZADENİN BAŞINA GELENLER

Birine piyangodan para çıkmış – çok sevinmiş

Dualarım kabul oldu, şükür demiş.

Zıplamış, oynamış, gülmüş, dans etmiş, bağırmış, kahkaha atmış.

Herkesi aramış. Ben zenginim – Ben zenginim artık demiş.

O Ne? Kıyamet!

Bir anda ortalık tarumar olmuş.

Ne çok sevilirmiş – bilmiyormuş Şaşırmış kalmış.

Ne çok özleniyormuş – hissetmemiş Sitemler artmış.

Kimseyi o aramadığı için suçluymuş – aramamış

Meğerse! Mahallenin sevgilisiymiş.

Ya! Öyleymiş de! Ailenin gözbebeğiymiş – Vay! Nerede ise Tüm Türkiye – Hatta ona âşıkmış – Eyvah…

Önce anlamamış.

Sevinmiş. Sonra sevgi ile istekler artmış.

Bilmedikleri tanır olmuş.

Selam vermeyenler selam vermiş.

Akrabalar yedi göbek önceye dayanmış.

O zamana kadar, yanında olmayanlar fazlası ile yanındaymış!

Duyduklarına, gördüklerine inanamaz olmuş…

Ne kadar çok meğerseler düşünmeye başlamış.

Anneannesinin gençlik arkadaşlarının torunları ile tanışmış.

Babaannesinin helvasını yapan kadının yeğenlerinin torunlarını, kimleri tanımaya, kimleri duymaya başlamış şaşmış!

Babaannesinin, babasının yedi sülalesinin zadeleri, filanca bakkalın yedi cet önceye verdiği veresiyeler!

Eskilere bitpazarı misali ilgi alaka!

Başı ağrımaya başlamış.

Canı sıkılmaya başlamış.

Mutsuz olmaya başlamış.

Kavgacı olmuş. Ağlayan olmuş.

Yalnız kalamamış. Kendi kararlarını başkaları verir olmuş.

Delirdi delirecek hale gelmiş.

Ne yapsın – Önce düşünmüş – Bir daha düşünmüş.

Hiç konuşmamış. Kararını vermiş.

Rahat bir nefes almış.

O gece huzurlu uyumuş. Parayı bir hayır kurumuna bağışlamış.

O Ne? Kıyamet!

Bir anda bomba düşmüş gibi olmuş.

Suratlar asılmış, sesler yükselmiş.

Sadece gülmüş. Uzun zamandır gülmediği kadar gülmüş.

Kimse gülmüyormuş.

Herkes selamı sabahı kesmiş- Çok sevinmiş.

Oh be ben böyle iyiydim- Sahte gülümsemeler benim neyime demiş.

Ben azımla kahkahalarımla mutluyum demiş…

Siz beni nasıl olsa çok seviyordunuz demiş.

Gülmüş – Gülmüş – Gülmüş…

Herkes ona küsmüş…

Nazan Şara Şatana